از حضور تا اختیار: معماری جنسیتی قدرت سیاسی و حاکمیتی در ایران

دکتر فاطمه عزیزمحمدی (نازنین)

منتشرشده در فصلنامهٔ علمی–خبری مدرسهٔ حقوق عمومی، گروه حقوق عمومی دانشکدهٔ حقوق دانشگاه شهید بهشتی، سال دوم، شمارهٔ پنجم، پاییز ۱۴۰۵، صفحات ۲۳–۲۴.

افزایش شمار زنان در نهادهای سیاسی و اداری، به‌تنهایی نشان نمی‌دهد که سهم آنان از قدرت تصمیم‌گیری نیز افزایش یافته است. این یادداشت فاصلهٔ میان حضور عددی، نوع منصب و اختیار واقعی زنان را در ساختار سیاسی و حاکمیتی ایران بررسی می‌کند.

بحث بر موانعی متمرکز است که تبدیل تحصیلات، تخصص و تجربهٔ زنان به اختیار سیاسی را محدود می‌کنند: قواعد حقوقی و تفسیرهای آن‌ها، مسیرهای انتصاب و ارتقا، تقسیم جنسیتی حوزه‌های مدیریتی و شبکه‌های غیررسمی قدرت. یادداشت همچنین میان «نمایندگی عددی» و «نمایندگی محتوایی» تمایز می‌گذارد؛ حضور زنان زمانی می‌تواند به تغییر سیاست‌ها کمک کند که امکان اثرگذاری بر دستور کار و تصمیم‌ها را داشته باشند.

پیشنهاد اصلی، سنجش مشارکت زنان بر اساس سطح مسئولیت و دامنهٔ اختیار، همراه با شفافیت انتصاب‌ها، معیارهای قابل ارزیابی و انتشار داده‌های تفکیک‌شده دربارهٔ مناصب عالی است.

مشاهدهٔ شمارهٔ نشریه در کانال مدرسهٔ حقوق عمومی

تصاویر نسخهٔ منتشرشده

تصاویر زیر همان تصاویر ارسالی از صفحات چاپ‌شده‌اند. برای مشاهده در اندازهٔ اصلی، روی هر تصویر بزنید.

جلد شمارهٔ پنجم نشریه

معرفی انگلیسی این یادداشت